Pracownia Radiestezyjna "EMNEO" A.Świąć
Jesteś tu: Prace badawcze
 
 
Menu witryny
O nas
Aktualności
Uprawnienia
Usługi
Prace badawcze
Emiter EMNEO
Kontakt
Napisz do nas
Mapa dojazdu
Linki
Szukaj na stronie
Administrator
Pogoda

Zobacz jaka jest prognoza dla twojej okolicy.

Imieniny

22 Listopada 2018
Czwartek
Imieniny obchodzą:
Cecylia, Marek,
Maur, Wszemiła
Do końca roku zostało 40 dni.
Gościmy
Naszą witrynę przegląda teraz 5 gości 
Statystyka
Użytkowników : 2
Artykułów : 14
Zakładki : 2
Odsłon : 120229
Prace badawcze PDF Drukuj Email

Prace badawcze przeprowadzane są przez zespół w składzie:

Andrzej Świąć
tel. 034-3172802 ,691-917-495
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Gracjan Kuźniak
tel. 032-2126809 ,603-914-278 
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

od roku 2008 przez zespół w składzie:

Andrzej Świąć, Andrzej Różański, Dariusz Świąć, Paweł Łowicki

Główne tematy badań:

  1. Promieniowania sieciowe.
  2. Naturalne pola wirowe( dawniej nazywane polami torsyjnymi, plamami energetycznymi)
  3. Rozszerzone wahadło uniwersalne.
  4. Promieniowania kształtów.
    a) Emiter EMNEO (Andrzej Świąć)
    b) Inne.

W roku 1937 francuski lekarz i radiesteta Peyre zasygnalizował po raz pierwszy występowanie promieniowań  sieciowych. W roku 1974 w książce pt."Radiations cosmotelluriques" przedstawił wyniki swoich obserwacji nad zjawiskiem określanym dzisiaj nazwą siatki globalnej. Poza tym, jako pierwszy, zwrócił uwagę na szkodliwość węzłów siatki. Od tej pory wielu radiestetów zajmowało i zajmuje się badaniem promieniowań sieciowych i towarzyszących im zjawisk.

Radiesteta szwajcarski Matthias Mettler, uchodzący za jednego z najbardziej cenionych na świecie ekspertów od układów promieniowań sieciowych, pisze w swoich opracowaniach dlaczego niektóre rodzaje promieniowań sieciowych są szkodliwe a niektóre działają stymulująco. Według opracowań Mettlera, szkodliwość wynika z ukształtowania struktur geobiologicznych danego obszaru oraz jest powiązana ze składem i zawartością mineralną gruntu. Podobną opinię wyrażali w swoich pracach A.de Belizal i G. Lakhovsky, jak również dr Peyre, Henryk Nager i dr Narvaron.

Oprócz wymienionych wyżej radiestetów, poznaniem promieniowań sieciowych zajmowali się także polscy radiesteci:Matela, Rotkiewicz, Radwański, Haczewski, Adamski,Wilk i inni. W swoich pracach i opracowaniach badacze zjawisk promieniowań sieciowych nie uwzględnili struktury promieniowań, traktując je jako jednorodne promieniowanie.

U K Ł A D   R A D I A C J I   G E O K O S M I C Z N Y C H

NATURALNE  PRZESTRZENIE  WIROWE   PODWYŻSZONYCH WIBRACJI

Badania tych zjawisk w latach 2003-2008 prowadziłem z Gracjanem Kuźniakiem. Nasze badania zostały zakończone opublikowaniem artykułu w Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Radiestezji w Warszawie (biuletyn - W kręgu geobiologii) Postawiona przez nas hipoteza dotycząca tych zagadnień, aczkolwiek momentami jest zbieżna, różni się zasadniczo od poglądów innych badaczy promieniowań sieciowych. Na tym etapie badań dokonałem podziału wibracji tworzących Wszechświat na:    1/ subtelne wibracje które odczuwa, wykrywa i lokalizuje organizm żywy, (zjawisko bioindykacji i biodetekcji), te wibracje nazywam radiacjami,  2/  wibracje o wystarczająco dużej intensywności i gęstości, które wykrywa, lokalizuje i mierzy przyrząd pomiarowy (miernik),  te wibracje nazywam promieniowaniem.

Na obecnym etapie badań podtrzymujemy hipotezę, że sieć radiacji geokosmicznych tworzą dwa podstawowe rodzaje wibracji:magnetyczne i elektryczne,przemiennie spolaryzowane(wibracje prawoskrętne i lewoskrętne).

Wypełniają w sposób ciągły całą przestrzeń.W wyniku rezonansu wibracji tego samego rodzaju i tej samej polaryzacji, powstają i układają się w regularne, uporządkowane równoległe do siebie  pasma ścian tych wibracji.

Tak uporządkowany i regularnie powtarzający się układ ścian pasm przecina się w trzech płaszczyznach: 1/ na kierunku północ południe (N-S), 2/na kierunku wschód zachód (E-W), 3/na kierunku grawitacji (prostopadle do N-S i E-W).

W wyniku przecięcia się pasm ścian powstaje:

  1. lewoskrętna siatka globalna,
  2. prawoskrętna  siatka kosmiczna,

  3. siatka lewo i prawoskrętna geokosmiczna, powstająca z przecięcia siatki globalnej i kosmicznej z układem pasm ścian na kierunku grawitacji,

Siatkę globalną tworzą wzmocnione pasma radiacji magnetycznych i elektrycznych spolaryzowanych ujemnie, przebiegające w odstępach 8 m. na kierunku N-S oraz 12 m. na kierunku W-E. Pasma radiacji  tworzą w układzie pionowym ściany o grubości ok.18-25 cm. Następujące po sobie w tym samym kierunku ściany radiacji magnetycznych i elektrycznych są tej samej polaryzacji zarówno na kierunku N-S jak i W-E.

Siatkę kosmiczną tworzą wzmocnione pasma radiacji magnetycznych i elektrycznych spolaryzowanych dodatnio, przebiegające w odstępach 8m.na kierunku N-S,oraz 12m.na kierunku W-E. Pasma radiacji  tworzą w układzie pionowym ściany o grubości ok.18-20cm.Następujące po sobie w tym samym kierunku ściany radiacji magnetycznych i elektrycznych są tej samej polaryzacji zarówno na kierunku N-S jak i W-E

Siatka globalna i kosmiczna zachowując symetrię przemiennie spolaryzowanych, wzmocnionych pasm radiacji magnetycznych i elektrycznych, wzajemnie się przenika w odległości 2m.na kierunku N-S i 3m.na kierunku W-E.

Siatkę geokosmiczną tworzą ściany pasm siatki globalnej i kosmicznej przecięte układem pasm ścian na kierunku grawitacji występujące w odległości co 2 m.

Nie wszędzie siatka ta jest regularna zarówno co do rozmiarów jak też co do intensywności radiacji.

Siatkę diagonalną,jako wynik zależności matematyczno fizycznych przecięcia się ścian radiacji magnetycznych i elektrycznych,tworzą: 1/ pasma radiacji „EM” składające z węzłów siatki elektrycznej i magnetycznej przemiennie spolaryzowanych, 2/ pasma radiacji elektrycznych „E” utworzone z węzłów przemiennie spolaryzowanych, 3/ pasma radiacji magnetycznych „M” utworzone z węzłów przemiennie spolaryzowanych, 4/ pasma radiacji „N” utworzone z neutralnych węzłów siatki elektrycznej i magnetycznej, 5/ pasma radiacji „NE” utworzone z węzłów neutralnych siatki elektrycznej, 6/ pasma radiacji „NM” utworzone z węzłów neutralnych siatki magnetycznej.

Pasma siatki diagonalnej tworzą romby o boku 7,2 m. nachylone do N-S pod kątem 56 st.19 min.

W wyniku przecięcia się ścian wibracji tego samego rodzaju i tej samej polaryzacji powstają pionowe kolumny i poziome tunele wibracji lewoskrętnych i prwoskrętnych. Kolumny i tunele w miejscu przecięcia tworzą przestrzenie wirowe podwyższonych wibracji.

Wkrótce przedstawimy strukturę węzłów  przestrzeni wirowych lewoskrętnych i prawoskrętnych oraz ich wpływ na biowitalność organizmów żywych.

Poniższy rysunek przedstawia przecięcie płaszczyzną prostopadłą do kierunku grawitacji i nie obrazuje pełnej struktury sieci geokosmicznej.

Sieć geokosmiczna

Poprawiony: środa, 25 stycznia 2017 16:57
 
 
Top! Top!